Her giden için “oydu” dersin. Oydu beni tamamlayan. Zaman geçtiğinde fark edersin ki her giden yalnız bir yerini tamamlayan. Çünkü her gidenin yalnız bir yanını özlersin. Bir yanıyla seni tamamlıyor zannedersin. Ki öyle değil.
Bildiğimden değil ya da bulduğumdan beni tamamlayanı… Hiç bir gidenin tamamlayamadığını öğrendiğimden, öğretildiğimden.
Bir gün hepimiz tamam olucaz, bir gün.
Bir kadın ne kadar sevebilir bir adamı?
Hiç aslında… Çünkü bir kadın en çok kendisini sever ve kimseleri sevemez kendisini sevdiği kadar.
O yüzdendir kadının kolay terk edişleri, kolay unutuşları… Hep buruk gibi gözükse de vedaları, kadın öyle istediği içindir aslında. Bir bak etrafına adam, hangi kadın terk edişinden ya da terk edilişinden sonra geri dönmeyi istedi sana? Hangi kadın harap oldu? Hangi kadın sayıkladı adını gecelerce hıçkırıkları arasında?
Bir bak etrafına adam…
Seni seviyorum diyen kaç kadın gelip geçti ömründen, hangisi yanında şimdi? Kim sarılıyor sana sımsıkı ya da sen bilmeden sımsıkı sarılmak istiyor? Kim geceleri yastığına sinmiş kokunla uyumaya çalışırken rahatsız oluyor yine o yastığın neminden?
Bir kadın ne kadar sevebilir bir adamı?
Ya ben şüphe etmeliyim kadınlığımdan ya da sen adamlığından!
Çevrendeki herkes evliyse, senden küçükler bile, sorgulamaya başlıyorsun kendini ki sen oldum olası karşısın böyle bir şeye. Seninle yaşıt bir adam dikiliveriyor karşına, heyecanlı bir şekilde anlatıyor karısının hamile olduğunu. Küçücük bir an geçiyor aklından, senin eşin olsa nasıl anlatırdı senin hamile olduğunu diye ki sen oldum olası sevmezsin bebekleri. Yani seversin de, senin olmayanları, altını değiştirmek zorunda olmadıklarını, emzirmediklerini, gazını çıkarmadıklarını, ağlamayanları, mızmızlanmayanları hatta mümkünse sadece oyuncak olanları.
Neyse ki hepsi sadece mahalle baskısı.
"Sikip sikip bırakıyosun, ben boşaldım mı diye bakmıyosun bile"
hayat, çok orospu çocuğusun!
Tek sebebi o bir kelime: Hoşçakal.
Bazı şarkılar çok güzel.
Bazı adamlar çok unutulmaz.
Bazı hayaller çok vazgeçilmez.
Bazı anılar çok yalan.
Bazı gerçekler çok ağır.
Tomorrow we’ll be dying.
